Interdyscyplinarność w pedagogice jako problem metodologiczny i wyzwanie współczesnej nauki. Analiza krytyczna

Streszczenie w języku polskim

Artykuł podejmuje problem interdyscyplinarności w pedagogice, ujmując ją jako kategorię metodologiczną, cechę strukturalną dyscypliny oraz jedno z kluczowych wyzwań współczesnej nauki. Autor wskazuje, że pedagogika, ze względu na przedmiot swoich badań, czyli człowieka funkcjonującego w złożonych kontekstach społecznych, kulturowych, edukacyjnych i technolo gicznych, nie może rozwijać się w izolacji od innych dziedzin wiedzy. W tekście omówiono zna czenie interdyscyplinarności dla rozwoju teorii i praktyki pedagogicznej, jej obecność w badaniach pedagogicznych oraz rolę w analizie aktualnych problemów edukacyjnych, takich jak globaliza cja, cyfryzacja, nierówności społeczne, edukacja wyższa i kompetencje XXI wieku. Jednocześnie podkreślono, że interdyscyplinarność wymaga krytycznej świadomości metodologicznej, ponieważ wiąże się z trudnościami integracji języków naukowych, napięciem między autonomią a otwartością dyscypliny oraz ryzykiem powierzchowności badań. Szczególne znaczenie przypisano także pracy zespołowej, pluralizmowi metodologicznemu i potrzebie zachowania spójności pojęciowej. Per spektywa analityczno-krytyczna pozwala ukazać zarówno potencjał, jak i ograniczenia tego podej ścia. Artykuł prowadzi do wniosku, że interdyscyplinarność jest warunkiem rozwoju pedagogiki, o ile opiera się na rygorze, refleksyjności i rzeczywistym dialogu między współczesnymi naukami.