- Cel i zakres tematyczny czasopisma
- Działy
- Proces recenzji
- Harmonogram publikacji
- Polityka Open Access
- Recenzenci
- Kodeks etyki publikacyjnej czasopisma STUDIA IURIDICA LUBLINENSIA
- Standardy postępowania w przypadku podejrzenia naruszenia zasad etyki
- Polityka wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji (SI)
- Archiwizacja i przechowywanie treści
Cel i zakres tematyczny czasopisma
Zakres tematyczny czasopisma obejmuje badania w zakresie dyscypliny naukowej - nauki prawne. W profilu czasopisma mieszczą się także publikacje naukowe z zakresu dyscypliny nauki o polityce i administracji, jeżeli prezentowane rezultaty badań odnoszą się lub są prowadzone z perspektywy nauk prawnych. Redakcja przyjmuje do publikacji oryginalne prace naukowe, które przedstawiają wysoką wartość poznawczą dla nauki i praktyki prawniczej oraz mogą zainteresować nie tylko krajowe, lecz przede wszystkim międzynarodowe środowisko akademickie.
Studia Iuridica Lublinensia są czasopismem publikującym rezultaty badań, w szczególności w dziedzinie prawa cywilnego i gospodarczego, prawa karnego, prawa administracyjnego oraz międzynarodowego. W zakresie tematycznym czasopisma mieszczą się prace z zakresu teorii i filozofia prawa, doktryn polityczno-prawnych, historii państwa i prawa oraz prawa rzymskiego.
Czasopismo Studia Iuridica Lublinensia oprócz artykułów naukowych publikuje glosy do orzecznictwa sądów krajowych i europejskich, doceniając wagę dialogu między sądami i doktryną prawa. Ponadto redakcja przyjmuje do publikacji artykuły recenzyjne polskich i zagranicznych opracowań z zakresu nauk prawnych, a także informacje (sprawozdania) o prawniczym ruchu naukowym w Polsce i za granicą.
Celem czasopisma jest upowszechnianie w otwartym dostępie wyników prowadzonych przez prawników badań naukowych na poziomie krajowym i międzynarodowym, biorąc pod uwagę znaczenie wpływu nauk prawnych na otoczenie społeczno-gospodarcze.
Działy
Wstęp
 Przesyłanie tekstów aktywne |
Zindeksowane |
Recenzowane |
Artykuły
 Przesyłanie tekstów aktywne |
Zindeksowane |
Recenzowane |
Glosy
| Przesyłanie tekstów aktywne |
Zindeksowane |
Recenzowane |
Artykuły recenzyjne
| Przesyłanie tekstów aktywne |
Zindeksowane |
Recenzowane |
Sprawozdania
| Przesyłanie tekstów aktywne |
Zindeksowane |
Recenzowane |
Kronika
| Przesyłanie tekstów aktywne |
Zindeksowane |
Recenzowane |
Bibliografia
| Przesyłanie tekstów aktywne |
Zindeksowane |
Recenzowane |
Tabula Gratulatoria
| Przesyłanie tekstów aktywne |
Zindeksowane |
Recenzowane |
Proces recenzji
§ 1
1. Redakcja wysyła do recenzji: artykuły naukowe, glosy, recenzje (artykuły recenzyjne) i sprawozdania z konferencji naukowych.2. Przed wysłaniem manuskryptu do recenzji, wszystkie teksty składane do publikacji są sprawdzane w wykorzystaniem programu antyplagiatowego, którego raport redakcja udostępnia recenzentom bez ujawniania tożsamości Autora.
§ 2
1. Do oceny każdej publikacji powołuje się co najmniej dwóch niezależnych recenzentów spoza jednostki naukowej afiliowanej przez autora oraz spoza Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.2. W przypadku manuskryptów złożonych wyłącznie w języku obcym, co najmniej jeden z recenzentów jest afiliowany w zagranicznej jednostce naukowej.
§ 3
Autor i recenzenci nie znają swojej tożsamości (double-blind review process).
§ 4
Recenzentów ustala redaktor naczelny we współpracy z redaktorem zarządzającym lub przewodniczącym komitetu redakcyjnego, w porozumieniu z członkami redakcji (redaktorami tematycznymi). W razie potrzeby zasięga się opinii właściwych członków Rady Naukowej.
§ 5
1. Recenzent akceptując prośbę o przygotowanie recenzji złożonego do Studia Iuridica Lublinensia manuskryptu składa oświadczenie o niewystępowaniu konfliktu interesów.2. Za konflikt interesów uznaje się relacje wynikające z konkurencyjności, współpracy lub innych relacji o charakterze osobistym, finansowym lub zawodowym recenzenta z którymkolwiek z autorów lub instytucji związanych ze zgłoszonym manuskryptem.
§ 6
1. Recenzja ma formę pisemną i kończy się rekomendacją, o której mowa ust. 42. Recenzent przygotowuje recenzję w formie elektronicznej w ramach swojego indywidulnego konta na stronie czasopisma www.studiaiuridica.umcs.pl i zamieszcza ją w systemie czasopisma. System czasopisma nie pozwala na identyfikację zarówno autora manuskryptu, jak i recenzenta.
3. Recenzent w ramach systemu czasopisma otrzymuje indywidualny dostęp do pliku z tekstem autora oraz raportu ze sprawdzenia złożonego manuskryptu w programie antyplagiatowym. Udostępniony recenzentowi plik z tekstem autora i raportem z programu antyplagiatowego nie pozwalają na identyfikację tożsamości autora.
4. Recenzent może wybrać następujące rekomendacje odnośnie do recenzowanego manuskryptu: zaakceptuj zgłoszony tekst; wymagane poprawki; do ponownej recenzji; odrzucenie zgłoszonego tekstu.
5. W sytuacjach dyskusyjnych lub w przypadku niezgodnych recenzji, o dopuszczeniu do publikacji decyduje kolegium redakcyjne, które może powołać dodatkowego recenzenta lub recenzentów.
6. Do publikacji dopuszcza się tylko te manuskrypty, które otrzymały dwie recenzje pozytywne.
§ 7
1. Po otrzymaniu recenzji ich treść jest przekazywana autorowi bez ujawniania tożsamości recenzentów.2. Autor tekstu zobowiązany jest ustosunkować się merytorycznie do wszystkich zgłoszonych w recenzji uwag i wniosków.
3. W przypadku recenzji warunkowych, redakcja może dopuść manuskrypt do publikacji, jeżeli autor wprowadzi do tekstu zmiany wskazane przez recenzenta i potwierdzi ten fakt w stosownym oświadczeniu, które należy przekazać redaktorowi.
§ 8
1. Nazwiska recenzentów poszczególnych artykułów nie są ujawniane.
2. Czasopismo raz w roku publikuje listę wszystkich recenzentów współpracujących.
Wytyczne dla recenzentów
DECYZJA O PRZYGOTOWANIU RECENZJI
§ 1
1. [Wyrażenie zgody na przygotowanie recenzji]Recenzent przed wyrażeniem zgody na przygotowanie recenzji powinien rozważyć, czy temat i problematyka tekstu jest zgodna z jego kompetencjami lub zainteresowaniami badawczymi. Recenzent powinien odmówić przygotowania recenzji, jeżeli uzna, że nie posiada wystarczającej wiedzy pozwalającej na przygotowanie rzetelnej i merytorycznej opinii.
2. [Terminowość]Recenzent powinien odmówić przygotowania recenzji, jeżeli nie dysponuje wystarczającą ilością czasu, aby dotrzymać terminu na jej przygotowanie. Czas na przygotowanie recenzji jednego manuskryptu wynosi 4 tygodnie. Jeżeli złożoność problematyki lub liczba wysłanych do recenzji tekstów wymaga dłuższego czasu na przygotowanie recenzji, należy poinformować o tym redaktora i ewentualnie uzgodnić przesunięcie terminu. Jeżeli recenzent stwierdzi, że terminowe wykonanie recenzji nie jest możliwe, powinien niezwłocznie powiadomić o tym redaktora, aby można było skontaktować się z innymi potencjalnymi recenzentami.
3. [Konflikt interesów]Recenzent nie powinien podejmować się recenzji tekstów, co do których występuje uzasadnione podejrzenie wystąpienia konfliktu interesów, wynikających z konkurencyjności, współpracy lub innych relacji o charakterze osobistym, finansowym lub zawodowym z którymkolwiek z autorów lub instytucji związanych ze zgłoszonym manuskryptem.
KRYTERIA OCENY RECENZOWANYCH MANUSKRYPTÓW
§ 2 [Kryteria oceny]
Recenzent powinien ocenić manuskrypt biorąc pod uwagę: 1) zgodność recenzowanego tekstu z profilem czasopisma; 2) stronę merytoryczną tekstu oraz zgodność artykułu ze strukturą IMRAD: (Introduction, Materials & Methods, Results and Discussion); 3) poprawność doboru i zastosowania metod badawczych oraz ich innowacyjność; 4) liczbę i poprawność doboru źródeł oraz literatury, w szczególności pozycji bibliograficznych znajdujących się na listach SCOPUS i Web of Science; 5) zgodność abstraktu, słów kluczowych oraz bibliografii z wymogami czasopisma; 6) poziom warsztatu naukowego; 7) spójność i przejrzystość tekstu; 8) poziom językowy.
§ 3 [Zgodność recenzowanego tekstu z profilem czasopisma]
1. Recenzent ocenia manuskrypt pod kątem zgodności recenzowanego tekstu z profilem czasopisma.2. Recenzent stwierdza, czy zakres tematyczny recenzowanego tekstu mieści się w zakresie dyscypliny nauki prawne albo dyscypliny nauki o polityce i administracji. W przypadku manuskryptów z zakresu nauki o polityce i administracji, prezentowane rezultaty badań powinny odnosić się lub być wynikiem badań prowadzonych z perspektywy nauk prawnych.
§ 4 [Strona merytoryczna tekstu]
1. Recenzent stwierdza, czy recenzowany manuskrypt jest oryginalną pracą naukową, która przedstawia wysoką wartość poznawczą dla nauki lub praktyki prawniczej.2. Recenzent ocenia, czy recenzowany manuskrypt jest wystarczająco nowatorski i interesujący dla krajowego lub międzynarodowego środowiska akademickiego.
3. Recenzent powinien w szczególności określić, czy tekst zawiera wyniki badań o znaczeniu międzynarodowym czy też krajowym oraz czy uzyskane rezultaty badań są wyróżniające się na tle innych wyników badań, które są prowadzone w ramach danej dyscypliny naukowej.
4. Recenzent stwierdza, czy artykuł naukowy składa się z wyodrębnionych części, zgodnie ze strukturą IMRAD: (Introduction, Materials & Methods, Results and Discussion).
5. W recenzji należy wskazać w szczególności:
1) czy tytuł jest spójny z przedstawionymi w artykule problemami badawczymi;
2) czy wprowadzenie określa: cel i przedmiot artykułu; istotę problemu; hipotezy badawcze; stan badań; nowatorstwo podjętych rozważań;
3) czy autor opisał oraz poprawnie dobrał i zastosował metody badawcze; czy zamieszczone wykresy lub tabele są czytelne i poprawnie ujęte;
4) czy proces badawczy został poprawnie przeprowadzony przez autora oraz czy uzyskane wyniki stanowią elementy nowej wiedzy;
5) czy w podsumowaniu i wnioskach końcowych, autor przedstawia tezy oraz formułuje odpowiedzi na pytania postawione we wprowadzeniu, wskazuje elementy nowej wiedzy, odnosi się do rezultatów badań innych uczonych, określa znaczenie przeprowadzonych badań w obszarze nauk prawnych.
6. Recenzent glosy stwierdza, czy komentarz do wybranego orzeczenia sądowego ma charakter naukowy oraz czy recenzowany tekst dotyczy orzeczenia, które dotyka problemów kontrowersyjnych, przełomowych i istotnych dla kształtowania praktyki orzeczniczej. Recenzent ocenia, czy autor glosy poprawnie dokonał charakterystyki problemu prawnego poruszanego w komentowanym orzeczeniu, właściwie przeprowadził analizę rozumowania orzekającego sądu i należycie sformułował konkluzję.7. Recenzent artykułu recenzyjnego powinien stwierdzić, czy opiniowany tekst dotyczy publikacji znaczącej dla nauki lub praktyki oraz czy autor odniósł się do poprawności metodologicznej i strony merytorycznej recenzowanej pozycji.
8. Recenzent sprawozdania z konferencji stwierdza, czy tekst określa przedmiot i cel konferencji, prezentuje tezy lub elementarne treści wygłoszonych referatów oraz wskazuje znaczenie konferencji dla nauki lub praktyki.
§ 5 [Literatura i źródła]
Recenzent ocenia, czy autor manuskryptu w odpowiednim zakresie uwzględnił w swoich badaniach istotne dla analizowanego zagadnienia źródła i literaturę przedmiotu oraz czy korzystał z pozycji bibliograficznych znajdujących się na listach SCOPUS i Web of Science.
§ 6 [Abstrakt i słowa kluczowe]
1. Recenzent stwierdza, czy abstrakt recenzowanego manuskryptu spełnia wymogi wskazane w wytycznych dla autorów, w szczególności:1) czy abstrakt artykułu naukowego określa: charakter artykułu; temat badań; główne tezy; cel badań; oryginalność wyników badań; zasięg badań, wartość poznawczą dla nauki lub praktyki;
2) czy abstrakt glosy określa: charakter glosy; problem badawczy wraz z syntezą stanu faktycznego i prawnego; główne tezy; oryginalność wyników; wartość poznawczą dla nauki lub praktyki;
3) czy abstrakt recenzji (artykułu recenzyjnego) określa: przedmiot i znaczenie recenzowanej pozycji dla nauki lub praktyki; ocenę poprawności metodologicznej recenzowanej pozycji; ocenę poprawności logicznej recenzowanej pozycji; ocenę oryginalności recenzowanej pozycji; wnioski recenzenta;
4) czy abstrakt sprawozdania z konferencji określa: temat, datę i miejsce konferencji; przedmiot i cel konferencji; znaczenie konferencji dla nauki lub praktyki.
2. Recenzent ocenia poprawność doboru przez autora słów kluczowych.§ 7 [Język i standardy techniczne tekstu]
1. Recenzent ocenia poziom językowy, walory stylistyczne, spójność i przejrzystość tekstu.2. Recenzent stwierdza zgodność manuskryptu z określonymi w wytycznych dla autorów zasadami formatowania tekstu, przypisów i bibliografii.
ZASADY ETYKI
§ 8 [Podejrzenie o zbędną (zduplikowaną) publikację]
1. Jeżeli recenzent podejrzewa, że recenzowany tekst stanowi zbędną (zduplikowaną) publikację powinien poinformować o tym redaktora.2. Za zbędną (zduplikowaną) publikację uznaje się manuskrypt, w którym autor powiela własne, wcześniej opublikowane prace w formie dosłownego lub częściowego powtórzenia własnych publikacji albo złożenia tekstu opublikowanego w innej wersji językowej.
3. Recenzent powinien udostępnić redaktorowi stosowny materiał dowodowy, który jest podstawą podejrzenia o zbędną (zduplikowaną) publikację.
4. W przypadku zgłoszenia przez recenzenta podejrzenia o zbędną (zduplikowaną) publikację, redaktor przeprowadza postępowanie zgodnie z odpowiednimi zasadami określonymi przez COPE (The Committee on Publication Ethics), o których mowa na stronie https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts.
§ 9 [Podejrzenie o plagiat w zgłoszonym manuskrypcie]
1. Recenzent powinien poinformować redaktora o podejrzeniu o plagiat.2. Za plagiat uznaje się zarówno przejęcie cudzego utworu w całości lub w znacznej części w niezmienionej postaci lub z niewielkimi modyfikacjami (plagiat jawny), jak i przedstawienie cudzego utworu w zmienionej postaci, zachowującej jednak twórcze i indywidualne cechy nadane mu przez faktycznego twórcę (plagiat ukryty).
3. Recenzent powinien udostępnić redaktorowi stosowny materiał dowodowy, który jest podstawą podejrzenia o plagiat.
4. W przypadku zgłoszenia przez recenzenta podejrzenia o plagiat, redaktor przeprowadza postępowanie zgodnie z odpowiednimi zasadami określonymi przez COPE (The Committee on Publication Ethics), o których mowa na stronie https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts.
§ 10 [Podejrzenie o sfabrykowanie danych w zgłoszonym manuskrypcie]
1. Jeżeli recenzent podejrzewa, że dane wykorzystane w złożonym manuskrypcie zostały sfabrykowane powinien poinformować redaktora.2. Sfabrykowanie danych ma miejsce w sytuacji, gdy autor manuskryptu przedstawia wyniki prac badawczych, które nie miały miejsca lub w sposób dowolny czy nieuzasadniony zmienia rezultaty przeprowadzonych badań.
3. Recenzent powinien udostępnić redaktorowi stosowny materiał dowodowy, który jest podstawą podejrzenia, że dane wykorzystane w złożonym manuskrypcie zostały sfabrykowane.
4. W przypadku zgłoszenia przez recenzenta podejrzenia, że dane zostały sfabrykowane, redaktor przeprowadza postępowanie zgodnie z odpowiednimi zasadami określonymi przez COPE (The Committee on Publication Ethics), o których mowa na stronie https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts.
§ 11 [Podejrzenia o autorstwo widmo, gościnne lub grzecznościowe]
1. Jeżeli recenzent podejrzewa, że manuskrypt był sporządzony przez kogoś, kto nie był na liście autorów lub nie był poprawnie uwzględniony w podziękowaniach albo zawiera niezasłużonych autorów (gościnnych lub grzecznościowych) powinien poinformować o tym redaktora.2. Do oceny zjawiska autorstwa widmo, gościnnego lub grzecznościowego znajdują odpowiednio zastosowanie pojęcia i zasady określone przez COPE (The Committee on Publication Ethics) (https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts):
1) Autor-widmo to osoba, która została pominięta na liście autorów, mimo że kwalifikowała się do autorstwa.
2) Autor gościnny lub grzecznościowy to osoba, która jest wymieniona jako autor, choć nie spełnia kryteriów autorstwa. Autorzy gościnni są osobami włączonymi do listy, aby wyglądała ona bardziej imponująco (pomimo, że niewiele lub wcale nie angażowali się w badania ani przygotowanie publikacji). Autorstwo grzecznościowe dotyczy dopisywania innych osób do swoich publikacji w zamian za bycie dopisanym do ich publikacji.
2. Recenzent powinien udostępnić redaktorowi stosowny materiał dowodowy, który jest podstawą podejrzenia o autorstwo widmo, gościnne lub grzecznościowe.3. W przypadku zgłoszenia przez recenzenta podejrzenia o autorstwo widmo, gościnne lub grzecznościowe, redaktor przeprowadza postępowanie zgodnie z odpowiednimi zasadami określonymi przez COPE (The Committee on Publication Ethics), o których mowa na stronie https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts.
§ 12 [Nieujawniony konflikt interesów w zgłoszonym manuskrypcie]
1. Jeżeli recenzent podejrzewa nieujawniony konflikt interesów w zgłoszonym manuskrypcie powinien poinformować o tym redaktora.2. Konflikt interesów może wynikać z konkurencyjności, współpracy lub innych relacji o charakterze osobistym, finansowym lub zawodowym z którymkolwiek z autorów lub instytucji związanych ze zgłoszonym manuskryptem.
3. W przypadku zgłoszenia przez recenzenta podejrzenia o zaistnieniu nieujawnionego konfliktu interesów w zgłoszonym manuskrypcie, redaktor przeprowadza postępowanie zgodnie z odpowiednimi zasadami określonymi przez COPE (The Committee on Publication Ethics), o których mowa na stronie https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts.
§ 13 [Etyczny problem ze zgłoszonym manuskryptem]
1. Jeżeli recenzent podejrzewa, że występuje określony etyczny problem ze zgłoszonym manuskryptem powinien poinformować o tym redaktora.2. W przypadku zgłoszenia przez recenzenta podejrzenia, że występuje etyczny problem ze zgłoszonym manuskryptem, redaktor przeprowadza postępowanie zgodnie z odpowiednimi zasadami określonymi przez COPE (The Committee on Publication Ethics), o których mowa na stronie https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts.
§ 14 [Poufność]
1. Teksty otrzymane do recenzji muszą być traktowane jako dokumenty poufne. Nie wolno ich ujawniać ani omawiać z innymi osobami, chyba że recenzent otrzymał stosowną zgodę redaktora.
2. Materiały niepublikowane ujawnione w przedłożonym manuskrypcie nie mogą być wykorzystywane w badaniach własnych recenzenta bez wyraźnej pisemnej zgody autora.
3. W przypadku podejrzenia, że recenzent przywłaszczył sobie pomysły lub dane autora, redaktor przeprowadza postępowanie zgodnie z odpowiednimi zasadami określonymi przez COPE (The Committee on Publication Ethics), o których mowa na stronie https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts.
§ 15 [Obiektywność recenzji]
1. Recenzje powinny być sporządzane w sposób obiektywny.2. Niedopuszczalna jest krytyka autora jako osoby.
Harmonogram publikacji
Studia Iuridica Lublinensia ukazują się cztery razy w roku:
Nr 1 - planowany termin wydania numeru do końca marca
Nr 2 - planowany termin wydania numeru do końca czerwca
Nr 3 - planowany termin wydania numeru do końca września
Nr 4 - planowany termin wydania numeru do końca grudnia
Redakcja może podjąć decyzję o wydaniu dodatkowego numeru specjalnego poza harmonogramem publikacji lub numeru tematycznego w ramach stałego harmonogramu wydawniczego.
Polityka Open Access
Studia Iuridica Lublinensia są czasopismem działającym na zasadzie otwartego dostępu, co oznacza, że wszystkie treści są dostępne bezpłatnie dla użytkownika sieci lub jego instytucji. Użytkownicy mają prawo czytać, pobierać, kopiować, rozpowszechniać, drukować, wyszukiwać lub linkować do pełnych tekstów artykułów, lub wykorzystywać je do innych celów zgodnych z prawem, bez konieczności uzyskania wcześniejszej zgody wydawcy lub autora. Powyższe zasady są zgodne z definicją otwartego dostępu według BOAI (Budapest Open Access Initiative). Artykuły są udostępniane na licencji Creative Commons Attribution 4.0 International License (CC BY).
Kodeks etyki publikacyjnej czasopisma STUDIA IURIDICA LUBLINENSIA
ROZDZIAŁ I. POSTANOWIENIA OGÓLNE
§ 1. Cel Kodeksu
1. Kodeks określa standardy etyczne obowiązujące w czasopiśmie Studia Iuridica Lublinensia (dalej: Czasopismo) oraz tryb ich stosowania, nadzoru nad nimi i egzekwowania.
2. Kodeks został opracowany przez redakcję Czasopisma. Opisuje on własną praktykę Czasopisma i nie stanowi powtórzenia polityk innego czasopisma ani innego wydawcy.
3. Kodeks jest ogłaszany w języku polskim i angielskim na stronie internetowej Czasopisma i stanowi element warunków, na jakich manuskrypty są przyjmowane do rozpatrzenia.
§ 2. Zakres podmiotowy
1. Kodeks wiąże redaktora naczelnego, zastępcę redaktora naczelnego, sekretarza redakcji, redaktorów tematycznych (Section Editors), redaktora statystycznego, redaktora sieciowego, członków kolegium redakcyjnego i rady naukowej, redaktorów gościnnych, recenzentów, autorów i współautorów oraz pracowników Wydawnictwa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (dalej: Wydawca) uczestniczących w wydawaniu Czasopisma.
2. Złożenie manuskryptu, przyjęcie zaproszenia do recenzji oraz przyjęcie powołania na redaktora gościnnego są równoznaczne ze zobowiązaniem do przestrzegania Kodeksu.
§ 3. Stosunek do standardów zewnętrznych
1. Czasopismo kieruje się Podstawowymi Praktykami (Core Practices) Komitetu do spraw Etyki Publikacyjnej (COPE) oraz uwzględnia rekomendacje Światowego Stowarzyszenia Redaktorów Medycznych (WAME) w zakresie, w jakim dotyczą one niezależności redakcyjnej, ujawniania konfliktu interesów i korzystania z narzędzi zautomatyzowanych.
2. Jeżeli Kodeks odsyła do dokumentu organizacji zewnętrznej, odesłanie ma charakter pomocniczy. Standardem obowiązującym w Czasopiśmie jest treść niniejszego Kodeksu, a odpowiedzialność za jego stosowanie spoczywa na redakcji.
3. W sprawie nieuregulowanej w Kodeksie rozstrzyga redakcja w trybie § 10, uwzględniając wytyczne, o których mowa w ust. 1, oraz zasady rzetelności naukowej obowiązujące w Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej.
§ 4. Definicje
Użyte w Kodeksie określenia oznaczają:
1. manuskrypt – tekst zgłoszony do Czasopisma w jednej z kategorii wskazanych w pkt 2 wraz z załącznikami, do czasu jego opublikowania albo zamknięcia dotyczącego go postępowania;
2. kategorie tekstów – artykuł naukowy, glosę, recenzję publikacji naukowej oraz sprawozdanie z konferencji naukowej;
3. autor – osobę spełniającą kryteria określone w § 25; w odniesieniu do tekstów wieloautorskich określenie to obejmuje każdego ze współautorów;
4. autor korespondencyjny – autora wskazanego w zgłoszeniu jako odpowiedzialnego za kontakt z redakcją;
5. recenzent – osobę zaproszoną przez redakcję do sporządzenia zewnętrznej, anonimowej oceny manuskryptu;
6. akta redakcyjne – całość dokumentacji manuskryptu prowadzonej na platformie Open Journal Systems (OJS), obejmującą tekst, załączniki, recenzje i korespondencję redakcyjną;
7. narzędzie AI – system oparty na uczeniu maszynowym, w szczególności system generatywny, zdolny do wytworzenia lub istotnego przekształcenia tekstu, danych, obrazów albo odesłań.
§ 5. Niezależność redakcyjna
1. Decyzje o publikacji manuskryptów podejmują wyłącznie osoby wskazane w Kodeksie, kierując się przesłankami naukowymi.
2. Ani Wydawca, ani Wydział Prawa i Administracji, ani podmiot finansujący, instytucja lub osoba współpracująca z Czasopismem nie mogą wpływać na ocenę indywidualnego manuskryptu.
3. Czasopismo nie zamieszcza treści sponsorowanych; reklama, prenumerata ani inne świadczenie o charakterze komercyjnym nie mogą oddziaływać na decyzję redakcyjną. Czasopismo nie pobiera od autorów opłat za zgłoszenie, recenzję ani publikację tekstu.
ROZDZIAŁ II. REDAKCJA I PRZEBIEG POSTĘPOWANIA REDAKCYJNEGO
§ 6. Podział zadań
1. Redaktor naczelny ponosi ostateczną odpowiedzialność za treść Czasopisma, podejmuje decyzje o publikacji, rozstrzyga sprawy podejrzenia naruszenia Kodeksu oraz reprezentuje Czasopismo wobec Wydawcy i podmiotów zewnętrznych.
2. Zastępca redaktora naczelnego wykonuje zadania redaktora naczelnego podczas jego nieobecności oraz w każdym przypadku wyłączenia redaktora naczelnego na podstawie § 11.
3. Sekretarz redakcji prowadzi akta redakcyjne, czuwa nad dochowaniem terminów określonych w § 7, prowadzi korespondencję z autorami i recenzentami oraz prowadzi rejestr, o którym mowa w § 12 ust. 4.
4. Redaktorzy tematyczni (Section Editors) odpowiadają za poszczególne dziedziny prawa. Do ich zadań należy ocena przydatności naukowej manuskryptu z punktu widzenia zakresu Czasopisma, proponowanie recenzentów, formułowanie rekomendacji dla redaktora naczelnego oraz nadzór nad wprowadzaniem poprawek przez autora. Redaktorzy tematyczni nie sporządzają recenzji manuskryptów zgłoszonych do Czasopisma.
5. Redaktor statystyczny ocenia manuskrypty zawierające materiał ilościowy lub empiryczny. Redaktor sieciowy odpowiada za poprawność zasobów cyfrowych Czasopisma i metadanych.
6. Kolegium redakcyjne i rada naukowa opiniują politykę wydawniczą Czasopisma, w tym zakres tematyczny numerów oraz projekty zmian Kodeksu. Nie podejmują decyzji w sprawach indywidualnych manuskryptów.
7. Aktualny wykaz osób pełniących funkcje, o których mowa w ust. 1–6, wraz z ich afiliacjami instytucjonalnymi, jest publikowany na stronie internetowej Czasopisma i aktualizowany niezwłocznie po każdej zmianie.
§ 7. Przebieg postępowania redakcyjnego
1. Manuskrypt zgłasza się wyłącznie za pośrednictwem platformy OJS, wraz z załącznikami wymaganymi w Wytycznych dla autorów, w tym z oświadczeniami, o których mowa w § 31 ust. 3.
2. W terminie 14 dni od zgłoszenia sekretarz redakcji dokonuje kontroli formalnej, sprawdzając kompletność załączników, zgodność z wymogami edytorskimi oraz anonimizację tekstu.
3. Każdy manuskrypt, który przeszedł kontrolę formalną, poddawany jest badaniu podobieństwa opisanemu w § 9.
4. Następnie manuskrypt kierowany jest do właściwego redaktora tematycznego w celu wstępnej oceny naukowej, dokonywanej w terminie 21 dni od przekazania. Na tym etapie manuskrypt może zostać odrzucony bez recenzji na podstawie § 8.
5. Manuskrypt oceniony wstępnie pozytywnie kierowany jest do recenzji zgodnie z rozdziałem III.
6. Po otrzymaniu recenzji redaktor naczelny podejmuje decyzję: o przyjęciu tekstu, o przyjęciu warunkowym, o zwrocie tekstu autorowi w celu przepracowania i ponownej recenzji albo o odrzuceniu. Decyzja przekazywana jest autorowi korespondencyjnemu za pośrednictwem platformy OJS wraz z anonimowymi recenzjami.
7. Autor składa poprawioną wersję w terminie wskazanym w decyzji, dołączając odpowiedź odnoszącą się do każdej z uwag recenzentów. Niedochowanie tego terminu bez podania przyczyny powoduje zamknięcie postępowania.
8. Przed publikacją autor otrzymuje tekst do korekty autorskiej. Zmiany wprowadzone na tym etapie nie mogą modyfikować treści tekstu poddanego recenzji.
9. Terminy określone w niniejszym paragrafie mogą zostać przedłużone przez redaktora naczelnego, jeżeli wymaga tego przedmiot manuskryptu lub liczba rozpatrywanych tekstów. O przedłużeniu terminu autor jest informowany.
§ 8. Odrzucenie bez recenzji
Redaktor naczelny może odrzucić manuskrypt bez kierowania go do recenzji, jeżeli:
1. przedmiot tekstu pozostaje poza zakresem naukowym Czasopisma;
2. tekst nie spełnia wymagań stawianych tekstowi naukowemu danej kategorii, w szczególności jest pozbawiony własnego wywodu albo odtwarza ustalenia utrwalone w nauce, nie wnosząc do nich nic nowego;
3. tekst wykazuje poważne wady konstrukcji, dokumentacji lub języka, uniemożliwiające ocenę merytoryczną;
4. wynik badania podobieństwa budzi zastrzeżenia, których autor nie usunął (§ 9 ust. 4);
5. autor nie złożył oświadczeń wymaganych na podstawie § 26, § 29 lub § 34 mimo wezwania;
6. tekst był już przez Czasopismo odrzucony i został złożony ponownie bez istotnych zmian.
§ 9. Weryfikacja oryginalności
1. Przed skierowaniem manuskryptu do recenzji redakcja poddaje go sprawdzeniu w systemie iThenticate – Crossref Similarity Check, do którego dostęp zapewnia Wydawca.
2. Wynik wygenerowany przez system stanowi informację, a nie ocenę. Każdorazowo jest on analizowany przez sekretarza redakcji lub redaktora tematycznego, z uwzględnieniem w szczególności cytatów prawidłowo oznaczonych i opatrzonych przypisem, przytoczeń przepisów oraz sentencji i uzasadnień orzeczeń, a także utrwalonych zwrotów właściwych językowi prawniczemu.
3. Jeżeli analiza wykaże treści przejęte z innych tekstów bez ich oznaczenia, sekretarz redakcji wzywa autora do złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni.
4. W razie niezłożenia wyjaśnień albo nieusunięcia zastrzeżeń redaktor naczelny odrzuca manuskrypt, a jeżeli zachodzi podejrzenie naruszenia Kodeksu – wszczyna postępowanie na podstawie rozdziału VIII.
5. Sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1, powtarza się dla wersji ostatecznej tekstu, jeżeli wprowadzone przez autora poprawki miały szeroki zakres.
6. Raport ze sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1, udostępnia się recenzentom wraz ze zanonimizowanym manuskryptem, w postaci uniemożliwiającej identyfikację autora.
§ 10. Decyzje i narady redakcji
1. Decyzje o publikacji podejmuje redaktor naczelny na podstawie recenzji i rekomendacji redaktora tematycznego, biorąc pod uwagę oryginalność manuskryptu, poprawność wywodu, znaczenie dla stanu nauki w danej dziedzinie oraz zgodność z profilem Czasopisma. Tekst może zostać przyjęty do publikacji tylko wtedy, gdy uzyskał dwie pozytywne recenzje.
2. Jeżeli ocena manuskryptu budzi wątpliwości natury etycznej albo pojawia się kwestia nieuregulowana w Kodeksie, redaktor naczelny kieruje sprawę na naradę redakcji z udziałem zastępcy redaktora naczelnego, sekretarza redakcji i właściwego redaktora tematycznego. Redaktor naczelny może zasięgnąć opinii dodatkowego eksperta.
3. Sekretarz redakcji sporządza notatkę z narady i zajętego stanowiska, którą włącza do akt redakcyjnych.
§ 11. Konflikt interesów po stronie redakcji
1. Członek redakcji podlega wyłączeniu od wszelkich czynności dotyczących manuskryptu, jeżeli:
a) jest jego autorem lub współautorem;
b) pozostaje z autorem w związku małżeńskim, w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa albo w relacji osobistej mogącej budzić wątpliwość co do bezstronności;
c) jest albo w ciągu ostatnich trzech lat był przełożonym lub podwładnym autora, jego promotorem lub doktorantem, współautorem albo współwykonawcą projektu badawczego;
d) ma interes majątkowy lub zawodowy w opublikowaniu albo nieopublikowaniu tekstu;
e) zachodzi inna okoliczność, która może być rozsądnie postrzegana jako naruszająca jego bezstronność.
2. Osoba, której dotyczy przyczyna wyłączenia, zawiadamia o niej redaktora naczelnego niezwłocznie po powzięciu o niej wiadomości. Jeżeli przyczyna dotyczy redaktora naczelnego, zawiadomienie kieruje się do zastępcy redaktora naczelnego, który przejmuje prowadzenie sprawy.
3. Osoba wyłączona nie ma dostępu do akt redakcyjnych, nie bierze udziału w naradach dotyczących manuskryptu i nie otrzymuje informacji o tożsamości jego recenzentów.
4. Członek redakcji może publikować w Czasopiśmie. Manuskrypt składa się wówczas za pośrednictwem platformy OJS na zasadach ogólnych, a postępowanie w jego sprawie prowadzi redaktor naczelny, zaś w przypadku tekstu redaktora naczelnego – jego zastępca. Recenzentów wybiera się spośród osób niezwiązanych z Czasopismem.
5. Czasopismo utrzymuje w granicach dobrej praktyki udział tekstów członków własnej redakcji oraz pracowników Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej i monitoruje ten udział w każdym numerze.
§ 12. Bezstronność i poufność
1. Manuskrypt ocenia się wyłącznie na podstawie jego wartości naukowej. Płeć, wiek, obywatelstwo, miejsce zatrudnienia, stopień lub tytuł naukowy autora, przynależność do organizacji, a także poglądy wyrażone w tekście – w tym poglądy odmienne od stanowiska członków redakcji – nie mogą wpływać na ocenę.
2. Informacje dotyczące rozpatrywanego manuskryptu udostępnia się wyłącznie osobom biorącym udział w postępowaniu. Fakt złożenia tekstu, jego treść, tożsamość recenzentów i treść recenzji nie są ujawniane osobom trzecim.
3. Materiały nieopublikowane oraz pomysły uzyskane w toku postępowania redakcyjnego nie mogą być wykorzystywane przez członka redakcji we własnej pracy naukowej ani przekazywane innej osobie, zarówno w toku postępowania, jak i po jego zakończeniu.
4. Sekretarz redakcji prowadzi rejestr oświadczeń o wyłączeniu oraz rozpoznanych spraw etycznych. Rejestr jest dostępny redaktorowi naczelnemu i Wydawcy i jest przechowywany przez dziesięć lat.
§ 13. Zakaz oddziaływania na wskaźniki bibliometryczne
1. Czasopismo nie podejmuje działań zmierzających do sztucznego zwiększenia liczby cytowań publikowanych tekstów ani samego Czasopisma.
2. Ani redakcja, ani recenzent nie mogą uzależniać przyjęcia tekstu od dodania odesłań do prac opublikowanych w Czasopiśmie, do prac własnych albo do prac osób przez siebie wskazanych. Zalecenie uwzględnienia określonej publikacji może być sformułowane wyłącznie wtedy, gdy jej przedmiot pozostaje w związku z wywodem manuskryptu, i wymaga uzasadnienia.
3. Czasopismo nie uczestniczy w porozumieniach z innymi czasopismami dotyczących wzajemnego cytowania tekstów.
ROZDZIAŁ III. RECENZJA
§ 14. Model recenzji
1. Każdy tekst zgłoszony w jednej z kategorii, o których mowa w § 4 pkt 2, podlega recenzji sporządzanej przez co najmniej dwóch recenzentów.
2. Recenzja ma charakter zewnętrzny: recenzentem nie może być członek redakcji Czasopisma, osoba zatrudniona na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie ani osoba zatrudniona w jednostce, przy której autor jest afiliowany. Czasopismo nie stosuje recenzji wewnętrznej.
3. Recenzja przeprowadzana jest w modelu podwójnie ślepej próby (double-blind): tożsamość autora nie jest ujawniana recenzentowi, a tożsamość recenzenta - autorowi. Za anonimizację tekstu odpowiada autor, a sekretarz redakcji weryfikuje ją przed wysłaniem tekstu.
4. Teksty publikowane w działach niepodlegających recenzji, wskazanych w polityce działów na stronie internetowej Czasopisma (w szczególności wprowadzenia redakcyjne i kronika), ocenia właściwy redaktor tematyczny i redaktor naczelny.
5. Wykaz osób współpracujących z Czasopismem w charakterze recenzentów publikowany jest raz w roku na stronie internetowej Czasopisma, bez wskazania, które manuskrypty oceniały.
§ 15. Dobór recenzentów
1. Recenzenta wybiera się na podstawie jego dorobku naukowego w dziedzinie, której dotyczy manuskrypt.
2. Do recenzji nie można zaprosić osoby, wobec której w relacji do autora zachodzi którakolwiek z okoliczności wskazanych w § 11 ust. 1, w szczególności osoby, która w ciągu ostatnich trzech lat była współautorem autora albo jego promotorem.
3. Jeżeli manuskrypt złożono wyłącznie w języku obcym, co najmniej jeden z recenzentów jest osobą afiliowaną przy zagranicznej instytucji naukowej.
4. Autor może wskazać osoby, o których niepowoływanie na recenzentów wnosi, podając uzasadnienie. Redakcja uwzględnia ten wniosek w miarę możliwości. Czasopismo nie przyjmuje propozycji wskazania konkretnych osób jako recenzentów.
5. Redakcja weryfikuje tożsamość, afiliację i adres kontaktowy każdej osoby zapraszanej po raz pierwszy. Korespondencję prowadzi się pod adresami instytucjonalnymi.
§ 16. Przyjęcie i sporządzenie recenzji
1. Osoba zaproszona do recenzji, przyjmując zaproszenie, potwierdza, że nie zachodzi wobec niej przyczyna wyłączenia oraz że jest w stanie sporządzić recenzję we wskazanym terminie.
2. Jeżeli recenzent uzna, że przedmiot manuskryptu wykracza poza jego kompetencje albo że nie dotrzyma terminu, niezwłocznie zawiadamia o tym redakcję, aby możliwe było zaproszenie innego recenzenta. Zawiadomienie złożone na wczesnym etapie nie jest traktowane jako uchybienie we współpracy.
3. Termin sporządzenia recenzji wynosi 30 dni od przyjęcia zaproszenia. Sekretarz redakcji wysyła przypomnienie na 7 dni przed jego upływem. Jeżeli recenzja nie wpłynie w ciągu 14 dni po upływie terminu, redakcja zaprasza kolejnego recenzenta, informując autora o opóźnieniu.
4. Recenzję sporządza się na formularzu dostępnym na koncie recenzenta na platformie OJS. Formularz zawiera kryteria oceny, zasady etyczne wynikające z niniejszego rozdziału oraz pole służące ujawnieniu konfliktu interesów.
5. Recenzja kończy się jednoznaczną rekomendacją: zaakceptuj zgłoszony tekst; wymagane poprawki; do ponownej recenzji; odrzucenie zgłoszonego tekstu.
§ 17. Standardy recenzji
1. Recenzja jest oceną tekstu, a nie jego autora. Niedopuszczalne są wypowiedzi dotyczące osoby autora, jego kompetencji, jednostki albo domniemanej tożsamości.
2. Każde zastrzeżenie wymaga uzasadnienia i – w miarę możliwości – odniesienia do konkretnego fragmentu tekstu. Z recenzji powinno wynikać, które uwagi stanowią warunek publikacji, a które mają charakter sugestii.
3. Odmienność stanowiska naukowego recenzenta od stanowiska bronionego w manuskrypcie nie stanowi podstawy oceny negatywnej. Ocenie podlega poprawność wywodu, kompletność wykorzystanego materiału i trafność wniosków, a nie akceptowalność tezy.
4. Recenzent powinien wskazać istotne przepisy, orzeczenia lub piśmiennictwo pominięte przez autora oraz zasygnalizować sformułowania obraźliwe lub dyskryminujące.
5. Jeżeli recenzent podejrzewa naruszenie zasad określonych w rozdziale IV, w szczególności przejęcie tekstu z innej pracy, zawiadamia o tym redakcję, nie zaś zamieszcza taką uwagę w treści recenzji.
§ 18. Obowiązki recenzenta wobec manuskryptu
1. Manuskrypt otrzymany do recenzji ma charakter poufny. Nie wolno go udostępniać osobom trzecim, omawiać z nimi, cytować, zwielokrotniać ani zachowywać po sporządzeniu recenzji, chyba że redakcja wyrazi zgodę na konsultację z oznaczoną osobą; osobę tę wiążą wówczas te same zasady, a jej udział wskazuje się w recenzji.
2. Recenzent nie może wykorzystać ustaleń, pomysłów ani materiałów zawartych w manuskrypcie we własnej pracy przed opublikowaniem tekstu, a po jego opublikowaniu – wyłącznie z powołaniem się na niego.
3. Manuskryptu nie wolno wprowadzać do narzędzia AI (§ 35).
4. Recenzent, który po przyjęciu zaproszenia poweźmie wiadomość o okoliczności rodzącej konflikt interesów, odstępuje od recenzji i zawiadamia o tym redakcję.
§ 19. Rozbieżne oceny i stanowisko autora
1. Jeżeli recenzje zawierają rozbieżne rekomendacje, redaktor naczelny zaprasza kolejnego recenzenta albo kieruje sprawę na naradę w trybie § 10 ust. 2.
2. Autorowi przysługuje prawo do niezgodzenia się z recenzją. Umotywowane stanowisko składa się za pośrednictwem platformy OJS; rozpatrują je redaktor tematyczny i redaktor naczelny, którzy mogą udostępnić je recenzentowi z zachowaniem anonimowości autora.
3. W razie wydania decyzji o odrzuceniu tekstu autorowi przysługuje odwołanie na zasadach określonych w § 49.
ROZDZIAŁ IV. OBOWIĄZKI AUTORÓW
§ 20. Rzetelność tekstu
1. Autor zapewnia, że przedstawione w tekście ustalenia są wynikiem jego własnej pracy naukowej oraz że nie pominął znanego mu materiału pozostającego w sprzeczności z bronioną tezą.
2. Przepisy prawa, orzeczenia i stanowiska innych autorów przytacza się w sposób niezniekształcający ich sensu, ze wskazaniem obowiązującej wersji aktu oraz daty stanu prawnego, na który tekst został opracowany.
3. Jeżeli tekst odwołuje się do prawa obcego lub literatury obcojęzycznej, autor odpowiada za wierność przekładu przytaczanych fragmentów.
4. Jeżeli tekst zawiera materiał empiryczny, statystyczny lub archiwalny, autor opisuje sposób jego pozyskania i opracowania w sposób umożliwiający weryfikację oraz wskazuje wielkość i sposób doboru próby.
5. Sfabrykowanie materiału, zmiana treści źródła oraz wybiórcze przedstawienie materiału w celu poparcia z góry przyjętej tezy stanowią rażące naruszenie Kodeksu.
§ 21. Źródła i cytowanie
1. Każde wykorzystanie cudzej pracy – przez cytat, parafrazę, przejęcie konstrukcji wywodu albo oparcie się na cudzych ustaleniach – wymaga oznaczenia w tekście i w aparacie naukowym.
2. Cytowanie jest dopuszczalne w granicach określonych prawem autorskim, w sposób pozwalający ustalić, która część tekstu stanowi cytat.
3. Jeżeli tekst odtwarza materiał, do którego prawa przysługują osobom trzecim, w szczególności tabele, ilustracje lub obszerne fragmenty, autor uzyskuje niezbędne zgody i przedkłada je wraz z manuskryptem.
4. Autor powinien powoływać prace, które rzeczywiście wpłynęły na kształt jego wywodu, w tym prace odmienne od bronionego stanowiska. Niedopuszczalne są odesłania niezwiązane z treścią tekstu, w szczególności dodane w celu zwiększenia liczby cytowań określonego autora lub czasopisma.
5. Jeżeli autor powołuje się na źródło, z którym nie zapoznał się bezpośrednio, wskazuje źródło, z którego odesłanie zostało zaczerpnięte.
§ 22. Plagiat
1. Autor składa tekst będący jego własną pracą.
2. Redakcja Czasopisma za plagiat uznaje zarówno przejęcie cudzego utworu w całości lub w znacznej części w niezmienionej postaci albo z niewielkimi modyfikacjami (plagiat jawny), jak i przedstawienie cudzego utworu w zmienionej postaci, zachowującej jednak twórcze i indywidualne cechy nadane mu przez faktycznego twórcę (plagiat ukryty).
3. Brak oznaczenia autorstwa przejętego fragmentu stanowi naruszenie Kodeksu niezależnie od zamiaru osoby przejmującej i niezależnie od rozmiaru fragmentu.
4. Posłużenie się tekstem wytworzonym przez narzędzie AI jako własnym traktuje się na równi z przejęciem cudzej pracy.
§ 23. Publikacja zduplikowana i powtórne wykorzystanie tekstu
1. Autor nie może zabiegać o publikację tego samego tekstu równocześnie w więcej niż jednym czasopiśmie lub pracy zbiorowej. Złożenie manuskryptu w Czasopiśmie jest równoznaczne z oświadczeniem, że inne takie postępowanie nie toczy się.
2. Redakcja Czasopisma za zbędną, wielokrotną (zduplikowaną) publikację uznaje manuskrypt, w którym autor powiela własne, wcześniej opublikowane prace w formie dosłownego lub częściowego powtórzenia tych prac, albo złożenie tekstu opublikowanego już w innej wersji językowej.
3. Powtórne wykorzystanie przez autora fragmentów własnych wcześniejszych publikacji jest dopuszczalne wyłącznie w zakresie niezbędnym dla zrozumiałości nowego wywodu i pod warunkiem powołania wcześniejszej publikacji. Ponowne wykorzystanie wyników analizy albo znacznej części wywodu bez wskazania wcześniejszej publikacji stanowi naruszenie ust. 2.
4. Opublikowanie tekstu referatu konferencyjnego, working paper albo preprintu nie wyłącza możliwości złożenia manuskryptu, jeżeli autor poinformuje o tym redakcję przy zgłoszeniu i wskaże miejsce udostępnienia wcześniejszej wersji.
§ 24. Publikacja przekładu
1. Czasopismo może opublikować przekład tekstu wcześniej opublikowanego w innym języku wyłącznie wtedy, gdy łącznie spełnione są następujące warunki:
a) autorowi przysługują niezbędne w tym celu prawa, a wydawca pierwszej wersji wyraził zgodę;
b) fakt wcześniejszej publikacji i miejsce jej ukazania się wskazano w przypisie do tytułu tekstu;
c) publikacja przekładu jest uzasadniona znaczeniem tekstu dla kręgu odbiorców innego niż krąg odbiorców pierwszej wersji;
d) redaktor naczelny podjął w tej sprawie decyzję po rozpoznaniu sprawy.
2. Tekst opublikowany z naruszeniem ust. 1 podlega wycofaniu na podstawie § 42.
§ 25. Autorstwo
1. Autorem jest osoba, która wniosła istotny wkład w powstanie tekstu, w szczególności sformułowała problem badawczy lub tezę, dobrała i zinterpretowała przepisy, orzecznictwo i piśmiennictwo, zbudowała wywód albo zredagowała tekst lub istotnie go przepracowała.
2. Osoby spełniające kryterium określone w ust. 1 wymienia się jako autorów. Osób niespełniających tego kryterium nie wymienia się, niezależnie od pełnionej przez nie funkcji, zajmowanego stanowiska oraz wkładu o charakterze organizacyjnym lub finansowym.
3. Pomoc niestanowiąca autorstwa, w szczególności udostępnienie materiałów, pomoc techniczna, przekład, redakcja językowa albo uwagi do wersji roboczej, podlega odnotowaniu w podziękowaniu, za zgodą osoby, której dotyczy.
4. Wszyscy autorzy ponoszą odpowiedzialność za całość tekstu i są obowiązani współdziałać w wyjaśnieniu wątpliwości co do rzetelności którejkolwiek z jego części.
§ 26. Ghostwriting i guest authorship
1. Ghostwriting polega na pominięciu w wykazie autorów osoby, która wniosła istotny wkład w powstanie tekstu; guest (gift) authorship polega na wymienieniu jako autora osoby, której wkład był znikomy albo nie wystąpił. Obie praktyki stanowią naruszenie Kodeksu.
2. W celu przeciwdziałania tym praktykom do manuskryptu wieloautorskiego dołącza się podpisane przez wszystkich współautorów oświadczenie o procentowym wkładzie każdego z nich w powstanie publikacji. Wzór oświadczenia jest dostępny na stronie internetowej Czasopisma.
3. W przypadku tekstu jednoautorskiego autor składa oświadczenie, że żadna inna osoba nie wniosła wkładu uzasadniającego wymienienie jej jako autora.
4. W razie powzięcia podejrzenia ghostwritingu albo guest authorship redaktor naczelny wszczyna postępowanie na podstawie rozdziału VIII i informuje o jego wyniku jednostkę zatrudniającą autora.
§ 27. Zmiany w wykazie autorów
1. Wykaz autorów, ich kolejność oraz wskazanie autora korespondencyjnego mogą ulec zmianie po zgłoszeniu wyłącznie przed podjęciem decyzji o przyjęciu tekstu i tylko na zgodny wniosek wszystkich osób dotychczas wymienionych oraz osoby dodawanej.
2. Wniosek zawiera uzasadnienie zmiany i wskazanie wkładu osoby, której dotyczy. Rozpoznaje go redaktor naczelny.
3. Po publikacji zmiana wykazu autorów jest możliwa wyłącznie w trybie sprostowania na podstawie § 41 i tylko w razie wykazania oczywistej omyłki.
§ 28. Obowiązki autora korespondencyjnego
1. Autor korespondencyjny zapewnia, że wszyscy współautorzy zapoznali się z ostateczną wersją tekstu, wyrazili zgodę na jego złożenie do Czasopisma i zostali poinformowani o jego treści, oraz że oświadczenia, o których mowa w § 26, odpowiadają rzeczywistemu stanowi rzeczy.
2. Autor korespondencyjny przekazuje współautorom korespondencję redakcji, w szczególności recenzje, decyzję i korektę.
3. W razie utraty kontaktu z autorem korespondencyjnym redakcja może zwrócić się do któregokolwiek ze współautorów.
§ 29. Konflikt interesów i źródła finansowania
1. Autor ujawnia w manuskrypcie okoliczność, która może być postrzegana jako oddziałująca na treść tekstu, w szczególności: odpłatny udział w sprawie związanej z przedmiotem tekstu, sporządzanie opinii lub doradztwo na rzecz podmiotu zainteresowanego rozstrzygnięciem analizowanego zagadnienia prawnego, członkostwo w organie, którego rozstrzygnięcia są przedmiotem oceny, oraz powiązanie majątkowe z podmiotem, którego dotyczą ustalenia tekstu.
2. Autor wskazuje źródła finansowania tekstu, nazwę projektu badawczego i numer grantu, a także wkład instytucji, stowarzyszenia albo innego podmiotu (financial disclosure).
3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, publikuje się wraz z tekstem. W razie braku takiej okoliczności zamieszcza się o tym wzmiankę.
4. W glosie autor obowiązany jest wskazać, czy brał udział – w jakimkolwiek charakterze – w sprawie, w której zapadło glosowane orzeczenie.
§ 30. Badania empiryczne i dane osobowe
1. Jeżeli tekst opiera się na badaniach z udziałem osób, w szczególności na ankietach, wywiadach albo analizie akt spraw, autor potwierdza, że badania przeprowadzono z poszanowaniem godności i autonomii uczestników oraz – gdy jest to wymagane – za zgodą właściwego organu.
2. Dane osobowe i inne informacje pozwalające zidentyfikować osobę fizyczną podlegają anonimizacji, chyba że osoba, której dotyczą, wyraziła zgodę na ich ujawnienie, a ujawnienie jest niezbędne dla wywodu.
3. Jeżeli tekst wykorzystuje akta sądowe, akta postępowań administracyjnych albo inny materiał o ograniczonej dostępności, autor wskazuje podstawę jego pozyskania.
4. Czasopismo zachęca autorów do udostępniania materiału stanowiącego podstawę ustaleń empirycznych w zakresie, w jakim zezwalają na to przepisy prawa i warunki jego pozyskania. Autor może zostać wezwany do udostępnienia takiego materiału redakcji na potrzeby oceny tekstu.
§ 31. Zgłoszenie i oświadczenia
1. Składając manuskrypt, autor oświadcza, że tekst w złożonej postaci nie był dotychczas publikowany, nie został złożony do innego czasopisma i nie narusza praw osób trzecich.
2. Autor wyraża zgodę na opublikowanie tekstu na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe (CC BY 4.0), zachowując prawa autorskie do tekstu.
3. Do manuskryptu dołącza się: oświadczenie, o którym mowa w § 26 ust. 2 albo 3, ujawnienie, o którym mowa w § 29, oraz oświadczenie dotyczące korzystania z narzędzi AI, o którym mowa w § 34.
§ 32. Błędy w tekście opublikowanym
1. Autor, który poweźmie wiadomość o istotnym błędzie w swoim opublikowanym tekście, obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o tym redakcję, niezależnie od źródła, z którego się o nim dowiedział.
2. Redakcja i autor uzgadniają sposób usunięcia błędu zgodnie z rozdziałem VII. Autor, który zgłosił błąd z własnej inicjatywy, nie ponosi z tego tytułu konsekwencji przewidzianych w § 47, chyba że błąd jest następstwem zachowania, o którym mowa w § 20 ust. 5, § 22 albo § 23.
ROZDZIAŁ V. KORZYSTANIE Z NARZĘDZI SZTUCZNEJ INTELIGENCJI
§ 33. Zasada ogólna
1. Czasopismo dopuszcza korzystanie z narzędzi AI wyłącznie pomocniczo. Odpowiedzialność za treść tekstu, recenzji i decyzji redakcyjnej zawsze ponosi człowiek.
2. Narzędzie AI nie może być wskazane jako autor ani współautor tekstu, ponieważ nie jest zdolne do przyjęcia odpowiedzialności za jego treść, wyrażenia zgody na publikację ani udziału w postępowaniach przewidzianych w Kodeksie.
§ 34. Autorzy
1. Korzystanie z narzędzia AI w celu poprawy języka, stylu, interpunkcji lub formatowania nie wymaga ujawnienia.
2. Korzystanie wykraczające poza zakres wskazany w ust. 1, w szczególności w celu wygenerowania lub przepracowania fragmentów tekstu, wyszukania i doboru przepisów, orzecznictwa albo piśmiennictwa, streszczenia źródeł, przekładu znacznych części tekstu albo analizy materiału empirycznego, wymaga ujawnienia we wzmiance zawierającej nazwę narzędzia, jego wersję i wskazanie sposobu wykorzystania.
3. Narzędzie AI nie może być powoływane jako źródło twierdzenia prawnego, treści przepisu ani treści orzeczenia. Każde odesłanie uzyskane za jego pomocą podlega weryfikacji w źródle pierwotnym.
4. Autor ponosi pełną odpowiedzialność za treść tekstu powstałego z wykorzystaniem narzędzia AI, w tym za prawdziwość cytatów i odesłań. Zamieszczenie w tekście odesłań do nieistniejących przepisów, orzeczeń albo publikacji traktuje się jako naruszenie § 20 ust. 5.
5. Treść wytworzona przez narzędzie AI i przedstawiona jako własna praca autora podlega § 22 ust. 4.
§ 35. Recenzenci i redakcja
1. Recenzent i członek redakcji nie mogą powierzyć narzędziu AI sporządzenia recenzji, rekomendacji redakcyjnej ani decyzji.
2. Manuskryptu, recenzji ani innej części akt redakcyjnych nie wolno wprowadzać do narzędzia AI, ponieważ stanowi to udostępnienie tekstu podmiotowi zewnętrznemu i narusza poufność wymaganą przez § 12 ust. 2 i § 18 ust. 1.
3. Dopuszczalne jest korzystanie z narzędzia działającego lokalnie, bez przekazywania danych poza urządzenie użytkownika, w celu korekty językowej własnego tekstu recenzenta.
§ 36. Czasopismo i Wydawca
1. Czasopismo korzysta z narzędzi zautomatyzowanych w procesie weryfikacji oryginalności i metadanych. Każdy wynik takiego narzędzia podlega sprawdzeniu przez członka redakcji, a żadna decyzja dotycząca manuskryptu nie zapada wyłącznie na jego podstawie.
2. Czasopismo nie posługuje się narzędziami automatycznego wykrywania treści wytworzonych przez AI jako wyłączną podstawą zarzutu, mając na względzie ich zawodność. W razie powzięcia podejrzenia redakcja prowadzi postępowanie na podstawie rozdziału VIII, w toku którego wzywa autora do wyjaśnienia sposobu powstania tekstu.
3. Informacja o narzędziach zautomatyzowanych wykorzystywanych na stałe w procesie redakcyjnym publikowana jest na stronie internetowej Czasopisma.
§ 37. Konsekwencje
Naruszenie zasad określonych w niniejszym rozdziale może skutkować odrzuceniem manuskryptu, cofnięciem decyzji o przyjęciu tekstu albo wycofaniem tekstu opublikowanego na podstawie § 42.
ROZDZIAŁ VI. NUMERY SPECJALNE I REDAKTORZY GOŚCINNI
§ 38. Powołanie i zakres zadań
1. Numer specjalny przygotowuje się na podstawie decyzji redaktora naczelnego określającej jego przedmiot, harmonogram i skład gościnnego zespołu redakcyjnego.
2. Redaktorów gościnnych powołuje się do oznaczonego numeru. Do ich zadań należy zaproponowanie ram tematycznych, ocena przydatności zgłoszonych manuskryptów w tych ramach, proponowanie recenzentów oraz przygotowanie wprowadzenia redakcyjnego. Redaktorzy gościnni nie podejmują decyzji o publikacji; podejmuje je redaktor naczelny.
3. Manuskrypty zgłoszone do numeru specjalnego podlegają temu samemu postępowaniu, w tym temu samemu modelowi recenzji, co pozostałe teksty. Numer specjalny nie może stanowić drogi do publikacji na warunkach złagodzonych.
§ 39. Jawność i konflikt interesów
1. Nazwiska redaktorów gościnnych i ich pełne afiliacje instytucjonalne wskazuje się na stronie numeru specjalnego oraz we wprowadzeniu redakcyjnym do niego.
2. Wprowadzenie zawiera informację o składzie gościnnego zespołu redakcyjnego, genezie koncepcji numeru oraz o źródle jego finansowania, jeżeli takie wystąpiło.
3. Redaktor gościnny może opublikować własny tekst w numerze, za który odpowiada, wyłącznie za zgodą redaktora naczelnego. W takim przypadku całość postępowania dotyczącego tego tekstu, w tym dobór recenzentów i podjęcie decyzji, prowadzi redaktor naczelny, a redaktor gościnny nie ma dostępu do akt redakcyjnych i nie otrzymuje informacji o tożsamości recenzentów.
4. Teksty redaktorów gościnnych oraz osób powiązanych z nimi w rozumieniu § 11 ust. 1 nie mogą stanowić więcej niż jednej piątej zawartości numeru specjalnego.
5. Jeżeli w numerze opublikowano tekst redaktora gościnnego, informację o tym wraz z opisem sposobu prowadzenia postępowania zamieszcza się we wprowadzeniu.
ROZDZIAŁ VII. SPROSTOWANIE I WYCOFANIE TEKSTU OPUBLIKOWANEGO
§ 40. Formy działania
W razie stwierdzenia wady tekstu opublikowanego redakcja stosuje jeden ze środków, proporcjonalnie do jej wagi: sprostowanie, ogłoszenie o wątpliwości albo wycofanie tekstu.
§ 41. Sprostowanie
1. Sprostowanie publikuje się, gdy tekst zawiera błąd niewpływający na jego zasadnicze ustalenia, w szczególności błąd edytorski, błąd w opisie źródła albo błąd w danych autora lub źródła finansowania.
2. Sprostowanie publikuje się jako odrębne ogłoszenie, z własnym opisem bibliograficznym, zawierające wskazanie tekstu, którego dotyczy, opis błędu i jego brzmienie prawidłowe.
3. Opublikowanej wersji tekstu nie zastępuje się, chyba że błąd powstał na etapie przygotowania do publikacji i obciąża Czasopismo. W takim przypadku na stronie internetowej zamieszcza się wersję poprawioną wraz ze wzmianką o dacie i zakresie zmiany.
§ 42. Wycofanie tekstu
1. Tekst wycofuje się, jeżeli:
a) stwierdzono plagiat (§ 22);
b) stwierdzono, że tekst stanowi publikację zduplikowaną albo został opublikowany z naruszeniem § 24;
c) stwierdzono sfabrykowanie albo sfałszowanie materiału;
d) ustalenia tekstu są błędne w stopniu pozbawiającym go wartości naukowej, a błędu nie da się usunąć w drodze sprostowania;
e) stwierdzono, że tekst opublikowano z naruszeniem zasad autorstwa (§ 25, § 26) w sposób, którego nie da się usunąć w drodze sprostowania;
f) publikacja tekstu narusza prawa osoby trzeciej.
2. Wycofanie następuje decyzją redaktora naczelnego, podjętą po przeprowadzeniu postępowania na podstawie rozdziału VIII, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 lit. f – także po uzyskaniu stanowiska Wydawcy.
3. Tekst pozostaje dostępny na stronie internetowej Czasopisma. Jego rekord oznacza się słowem „WYCOFANY" („RETRACTED") wraz z datą wycofania i odesłaniem do ogłoszenia o wycofaniu. Numeru DOI i opisu bibliograficznego nie zmienia się.
4. Ogłoszenie o wycofaniu wskazuje tekst, którego dotyczy, podstawę wycofania oraz podmiot, na którego wniosek nastąpiło, a także informację, czy autorzy zgadzają się z wycofaniem. Ogłoszenie publikuje się w bieżącym numerze Czasopisma i udostępnia nieodpłatnie.
5. Wycofanie nie jest uzależnione od zgody autorów. Autorów zawiadamia się o zamiarze wycofania; przysługuje im 21 dni na przedstawienie stanowiska, które uwzględnia się w ogłoszeniu.
6. O wycofaniu redakcja zawiadamia bazy indeksujące Czasopismo, a w sprawach dotyczących zachowań, o których mowa w ust. 1 lit. a, c albo e – także jednostkę zatrudniającą autora.
§ 43. Ogłoszenie o wątpliwości
1. Ogłoszenie o wątpliwości (expression of concern) publikuje się, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie wady, o której mowa w § 42 ust. 1, lecz nie udało się ustalić stanu faktycznego, w szczególności gdy postępowanie wyjaśniające przedłuża się z przyczyn niezależnych od redakcji albo gdy jednostka, do której skierowano sprawę, nie zajęła stanowiska.
2. Ogłoszenie wskazuje, na czym polega wątpliwość i jakie czynności podjęto. Po wyjaśnieniu sprawy ogłoszenie uzupełnia się o informację o jej wyniku, a w razie potrzeby zastępuje ogłoszeniem o wycofaniu albo informacją o usunięciu wątpliwości.
§ 44. Usunięcie tekstu
Usunięcie tekstu ze strony internetowej Czasopisma jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy dalsze jego udostępnianie naruszałoby dobra osobiste osoby trzeciej, prowadziłoby do ujawnienia danych chronionych albo byłoby sprzeczne z wykonalnym orzeczeniem sądu. W miejsce tekstu pozostawia się wzmiankę zawierającą jego opis bibliograficzny i wskazanie podstawy usunięcia.
ROZDZIAŁ VIII. POSTĘPOWANIE W RAZIE PODEJRZENIA NARUSZENIA KODEKSU
§ 45. Wszczęcie
1. Postępowanie wszczyna redaktor naczelny Czasopisma z urzędu albo na skutek zawiadomienia autora, recenzenta, członka redakcji, Wydawcy, czytelnika lub innej osoby.
2. Zawiadomienie składa się na adres redaktora naczelnego (beata.jezynska@mail.umcs.pl) albo sekretarza redakcji; powinno ono wskazywać tekst, którego dotyczy, opisywać zarzucane zachowanie i wskazywać materiał, na którym zarzut się opiera.
3. Zawiadomienie anonimowe rozpoznaje się, jeżeli wskazuje materiał poddający się weryfikacji.
4. Zawiadomienie dotyczące członka redakcji rozpoznaje redaktor naczelny z wyłączeniem osoby, której dotyczy; zawiadomienie dotyczące redaktora naczelnego rozpoznaje jego zastępca, który informuje o tym Wydawcę.
§ 46. Przebieg postępowania
1. Redaktor naczelny bada, czy zawiadomienie wskazuje okoliczności wymagające wyjaśnienia. Jeżeli nie – postępowanie zamyka się, o czym zawiadamia się zgłaszającego.
2. Osobę, której zawiadomienie dotyczy, informuje się o jego treści i wzywa do przedstawienia stanowiska w terminie 21 dni. Jeżeli zawiadomienie dotyczy tekstu wieloautorskiego, wzywa się wszystkich współautorów.
3. Redaktor naczelny może zasięgnąć opinii eksperta, wezwać do przedstawienia materiału źródłowego, a jeżeli sprawa dotyczy zachowania stanowiącego naruszenie zasad rzetelności naukowej – skierować sprawę do jednostki zatrudniającej osobę, której dotyczy, informując o tym tę osobę.
4. Postępowanie kończy się w terminie trzech miesięcy od jego wszczęcia. Jeżeli konieczny jest termin dłuższy, redaktor naczelny informuje o tym zgłaszającego i osobę, której sprawa dotyczy, wskazując przewidywany termin zakończenia, i może opublikować ogłoszenie na podstawie § 43.
5. O wyniku postępowania zawiadamia się jego uczestników na piśmie, wraz z uzasadnieniem.
6. Dokumentację postępowania przechowuje się przez dziesięć lat.
§ 47. Konsekwencje stwierdzenia naruszenia
Zależnie od wagi naruszenia redaktor naczelny może: odrzucić manuskrypt; cofnąć decyzję o przyjęciu tekstu; wycofać tekst opublikowany na podstawie § 42; odmówić przyjmowania manuskryptów danego autora przez okres do pięciu lat; wykluczyć osobę z grona recenzentów Czasopisma; wystąpić do Wydawcy i do jednostki zatrudniającej osobę, której sprawa dotyczy, o podjęcie środków przewidzianych w obowiązujących ją przepisach. Stosowane środki są proporcjonalne do naruszenia; uwzględnia się zgłoszenie sprawy z własnej inicjatywy i współdziałanie w jej wyjaśnieniu.
§ 48. Wytyczne pomocnicze
Prowadząc postępowanie na podstawie niniejszego rozdziału, redakcja posiłkuje się diagramami postępowania publikowanymi przez COPE, dostosowując je do trybu określonego w Kodeksie. Diagramy te są prezentowane na stronie internetowej Czasopisma w zakładce Standardy postępowania w przypadku podejrzenia naruszenia zasad etyki, która stanowi aneks do niniejszego rozdziału.
ROZDZIAŁ IX. SKARGI I ODWOŁANIA
§ 49. Odwołanie od decyzji
1. Autorowi przysługuje odwołanie od decyzji o odrzuceniu manuskryptu w terminie 30 dni od jej doręczenia.
2. Odwołanie składa się za pośrednictwem platformy OJS albo na adres redaktora naczelnego; powinno ono wskazywać, z jakich powodów ocena jest uznawana za błędną. Polemika ze stanowiskiem merytorycznym recenzenta, niepoparta wskazaniem uchybienia w ocenie, nie stanowi podstawy odwołania.
3. Odwołanie rozpoznają redaktor naczelny wraz z zastępcą redaktora naczelnego i redaktorem tematycznym innym niż prowadzący sprawę. Może zostać zaproszony dodatkowy recenzent.
4. Odwołanie rozpoznaje się w terminie 30 dni. Do czasu jego rozpoznania postępowanie w sprawie manuskryptu uważa się za pozostające w toku (§ 23 ust. 1); złożenie tekstu w tym czasie do innego czasopisma traktuje się jako cofnięcie odwołania.
§ 50. Skargi
1. Skarga może dotyczyć działalności Czasopisma, członków redakcji, pracowników Czasopisma lub Wydawcy, w szczególności zaniedbania albo nienależytego wykonywania zadań oraz naruszenia interesów skarżącego.
2. Skargę na Czasopismo, członka redakcji lub pracownika Czasopisma wnosi się do redaktora naczelnego (beata.jezynska@mail.umcs.pl) albo do zastępcy redaktora naczelnego (jaroslaw.kostrubiec@mail.umcs.pl).
3. Skargę na redaktora naczelnego lub jego zastępcę wnosi się do Wydawnictwa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (wydawnictwo@umcs.eu).
4. Skargę na Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej wnosi się do Rektora Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (rektor@umcs.pl).
5. Właściwy organ informuje osobę albo podmiot, którego działalności skarga dotyczy, o jej treści i zobowiązuje go do ustosunkowania się do podniesionych zarzutów.
6. Skargę załatwia się nie później niż w terminie miesiąca od jej złożenia, zawiadamiając skarżącego o sposobie jej załatwienia. Jeżeli sprawa wymaga terminu dłuższego, skarżącego informuje się o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie zakończenia.
ROZDZIAŁ X. WYDAWCA
§ 51. Rola Wydawcy
1. Wydawcą Czasopisma jest Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, którego strona internetowa dostępna jest pod adresem https://wydawnictwo.umcs.eu.
2. Wydawca zapewnia Czasopismu: dostęp do platformy OJS i jej obsługę techniczną, dostęp do systemu iThenticate – Crossref Similarity Check, rejestrację numerów DOI, doradztwo prawne oraz wsparcie w archiwizacji publikowanych treści.
3. Wydawca nie uczestniczy w ocenie indywidualnych manuskryptów i nie wpływa na decyzje redakcyjne.
§ 52. Udział Wydawcy w sprawach etycznych
1. W razie stwierdzenia naruszenia Kodeksu Wydawca, na wniosek redaktora naczelnego, udziela wsparcia w przeprowadzeniu sprostowania, wycofania albo usunięcia tekstu, a w sprawach dotyczących naruszenia praw osób trzecich – także wsparcia prawnego.
2. W sprawie, w której w redakcji zachodzi konflikt interesów, Wydawca przejmuje prowadzenie sprawy na wniosek zastępcy redaktora naczelnego albo skarżącego.
3. Wydawca przestrzega zasad określonych w Kodeksie w zakresie zadań wykonywanych w związku z wydawaniem Czasopisma.
§ 53. Dostępność i archiwizacja tekstów
1. Czasopismo ukazuje się w otwartym dostępie, a jego teksty udostępniane są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe (CC BY 4.0).
2. Zasady archiwizacji i trwałego dostępu do publikowanych treści określa polityka archiwizacji ogłoszona na stronie internetowej Czasopisma.
3. Autor może udostępnić swój tekst w repozytorium albo na stronie własnej w wersji opublikowanej przez Czasopismo, wskazując jego opis bibliograficzny i numer DOI.
ROZDZIAŁ XI. POSTANOWIENIA KOŃCOWE
§ 54. Wersje językowe
Kodeks ogłasza się w wersji polskiej i angielskiej. Obie wersje mają tę samą treść. W razie rozbieżności interpretacyjnych rozstrzyga wersja angielska.
§ 55. Zmiany i przegląd
1. Kodeks przyjmuje i zmienia redaktor naczelny po zasięgnięciu opinii kolegium redakcyjnego.
2. Redakcja dokonuje przeglądu Kodeksu nie rzadziej niż raz na dwa lata, uwzględniając doświadczenia z jego stosowania oraz zmiany standardów, o których mowa w § 3 ust. 1.
3. Manuskrypt podlega wersji Kodeksu obowiązującej w dniu jego złożenia, chyba że wersja późniejsza jest dla autora korzystniejsza.
§ 56. Wejście w życie i kontakt
1. Kodeks wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2026 i ma zastosowanie do manuskryptów złożonych od tego dnia.
2. Pytania dotyczące stosowania Kodeksu kieruje się do sekretarza redakcji Czasopisma na adres sil@mail.umcs.pl.
Standardy postępowania w przypadku podejrzenia naruszenia zasad etyki
W przypadku wykrycia jakichkolwiek przejawów nierzetelności naukowej Redakcja Studia Iuridica Lublinensia stosuje określone poniżej zasady postępowania, opierając się na wytycznych w formie diagramów (https://publicationethics.org/guidance/Flowcharts), które zostały opracowane przez Committee on Publication Ethics (COPE) i udostępnione na licencji CC BY-NC-ND 3.0.
§ 1
[Zasady postępowania w przypadku podejrzenia o zbędną (zduplikowaną) publikację]
Za zbędną (zduplikowaną) publikację uznaje się manuskrypt, w którym autor powiela własne, wcześniej opublikowane prace w formie dosłownego lub częściowego powtórzenia własnych publikacji albo złożenia tekstu opublikowanego w innej wersji językowej.
§ 2
[Zasady postępowania w przypadku podejrzenia o plagiat]
Za plagiat uznaje się zarówno przejęcie cudzego utworu w całości lub w znacznej części w niezmienionej postaci lub z niewielkimi modyfikacjami (plagiat jawny), jak i przedstawienie cudzego utworu w zmienionej postaci, zachowującej jednak twórcze i indywidualne cechy nadane mu przez faktycznego twórcę (plagiat ukryty).
Postępowanie w przypadku podejrzenia o plagiat w zgłoszonym oraz w opublikowanym manuskrypcie
§ 3
[Zasady postępowania w przypadku podejrzenia o sfabrykowanie danych]
Sfabrykowanie danych ma miejsce w sytuacji, gdy autor manuskryptu przedstawia wyniki prac badawczych, które nie miały miejsca lub w sposób dowolny czy nieuzasadniony zmienia rezultaty przeprowadzonych badań.
§ 4
[Zasady postępowania w przypadku wniosku o dokonanie zmiany na liście autorów]
§ 5
[Zasady postępowania w przypadku podejrzenia o autorstwo widmo, gościnne lub grzecznościowe]
1) Autor-widmo to osoba, która została pominięta na liście autorów, mimo że kwalifikowała się do autorstwa.
2) Autor gościnny to osoba, która jest wymieniona jako autor, choć nie spełnia kryteriów autorstwa. Autorzy gościnni są osobami włączonymi do listy, aby wyglądała ona bardziej imponująco (pomimo, że niewiele lub wcale nie angażowali się w badania ani przygotowanie publikacji).
3) Autor grzecznościowy to osoba, która jest wymieniona jako autor, choć nie spełnia kryteriów autorstwa. Autorstwo grzecznościowe dotyczy dopisywania innych osób do swoich publikacji w zamian za bycie dopisanym do ich publikacji.
Postępowania w przypadku podejrzenia o autorstwo widmo, gościnne lub grzecznościowe
§ 6
[Zasady postępowania w przypadku podejrzenia wystąpienia nieujawnionego konfliktu interesów]
Za konflikt interesów uznaje się relacje wynikające z konkurencyjności, współpracy lub innych relacji o charakterze osobistym, finansowym lub zawodowym recenzenta z którymkolwiek z autorów lub instytucji związanych ze zgłoszonym manuskryptem.
§ 7
[Zasady postępowania w przypadku podejrzenia wystąpienia problemu etycznego ze zgłoszonym manuskryptem]
Postępowanie, gdy redaktor podejrzewa, że występuje etyczny problem ze zgłoszonym manuskryptem
§ 8
[Zasady postępowania w przypadku podejrzenia przywłaszczenia przez recenzenta pomysłów lub danych autora]
Postępowanie w przypadku podejrzenia, że recenzent przywłaszczył sobie pomysły lub dane autora
§ 9
[Zasady udzielania przez redakcję odpowiedzi demaskatorom naruszeń standardów etycznych]
Zasady udzielania odpowiedzi demaskatorom, którzy zgłosili swoje zastrzeżenia bezpośrednio lub za pośrednictwem mediów społecznościowychPolityka wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji (SI)
§ 1
Czasopismo dopuszcza wykorzystanie narzędzi sztucznej inteligencji (SI), w tym generatywnej sztucznej inteligencji, wyłącznie jako narzędzi pomocniczych, przy zachowaniu pełnej odpowiedzialności człowieka za treść publikacji oraz proces redakcyjny.
Dla autorów
§ 2
- Autorzy są zobowiązani do ujawnienia wykorzystania SI, jeżeli wykracza ono poza korektę językową, redakcję stylistyczną lub formatowanie tekstu.
- Autor ponosi pełną odpowiedzialność za poprawność, rzetelność oraz weryfikację wszystkich treści, w tym wygenerowanych przez SI.
- Narzędzia SI nie mogą być wskazywane jako autorzy ani cytowane jako źródła naukowe.
Dla recenzentów i redaktorów
§ 3
- Recenzenci i redaktorzy nie powinni wykorzystywać SI do tworzenia recenzji, ocen ani decyzji redakcyjnych, ze względu na ryzyko naruszenia poufności, stronniczości oraz generowania nieprawdziwych informacji.
- Dopuszczalne jest wyłącznie pomocnicze wykorzystanie SI (np. korekta językowa), pod warunkiem zachowania poufności.
Dla czasopisma i wydawcy
§ 4
- Wszelkie rutynowe wykorzystanie narzędzi automatycznych jest ujawniane i podlega uprzedniemu testowaniu.
- Procesy automatyczne (np. analiza podobieństwa tekstu, wykrywanie nadużyć) są nadzorowane przez człowieka („human in the loop”), a ich wyniki podlegają weryfikacji redakcyjnej.
§5
Naruszenie powyższych zasad może skutkować odrzuceniem manuskryptu lub wycofaniem publikacji.
Archiwizacja i przechowywanie treści
§ 1
Czasopismo Studia Iuridica Lublinensia zapewnia długoterminowe przechowywanie oraz dostęp do opublikowanych treści naukowych.
§ 2
Czasopismo funkcjonuje w systemie Open Journal Systems (OJS), który umożliwia:
a) trwałe przechowywanie publikacji,
b) archiwizację metadanych,
c) zarządzanie publikacjami i zasobami czasopisma,
d) utrzymanie ciągłości dostępu do zasobów cyfrowych.
§ 3
1. Wydawca prowadzi regularne kopie bezpieczeństwa danych i materiałów publikacyjnych (Biblioteka Cyfrowa UMCS).2. Wszystkie opublikowane artykuły pozostają dostępne w archiwum czasopisma na zasadach otwartego i trwałego dostępu.
3. W przypadku wdrożenia dodatkowych systemów archiwizacji cyfrowej stosowne informacje zostaną opublikowane na stronie czasopisma.